This slideshow requires JavaScript.
Τα χριστούγεννα το χωριό φαινόταν έρημο, αφημένο στους καθημερινούς του ρυθμούς. Κόσμος δεν ανέβηκε φέτος επάνω, οι γεροντότεροι εδώ και κάποιους μήνες έχουν κατέβει στην Καρδίτσα για να περάσουν τον χειμώνα, η ερημιά ώρες-ώρες σου πλάκωνε την καρδιά. Στον πάνω μαχαλά η κόρνα του φούρναρη δεν ακούγονταν όλες τις μέρες, δεν υπήρχε κόσμος για να χρειάζεται να ανεβαίνει. Μπορούσες στις 12 το μεσημέρι να περπατήσεις από το κιούγκι μέχρι το γήπεδο και να μην συναντήσεις κανέναν άνθρωπο! Μόνο ο καπνός από τις σόμπες και τα τζάκια πρόδιδε τα σπίτια που είχαν ζωή.
Σταθερό σημείο κοινής συνάντησης αποτελούσαν τα δύο καφενεία: για να ξεφυλλίσεις την καθημερινή εφημερίδα, να πεις δυο κουβέντες, να κατεβάσεις στα γρήγορα το τσιπουράκι και να περιμένεις στη σειρά να παίξεις χαρτιά. Και κάπως έτσι τραβάει η κάθε μέρα.
Καμιά φορά, στο ποτάμι κάτω, τη σιωπή έσπαγε ο ήχος των κυνηγετικών καραμπίνων που αναζητούσαν το στόχο τους, τα υποψήφια θηράματά τους. Η στάθμη του Καλέντζη χαμηλή, τα χιόνια που φαίνονται ψηλά στα βουνά περιμένουν τη σειρά τους για να πάρουν το δρόμο για τον κάμπο, στις όχθες αριστερά και δεξιά τα σκουπίδια που έχει κατεβάσει το νερό δεν είναι και λίγα. Ανάμεσά τους και κάποια κουτιά από χρησιμοποιημένα φυτοφάρμακα.
Μία από τις ωραίες στιγμές αυτών των ημερών ήταν και η φιλοξενία (για μία ακόμη φορά) 54 προσκόπων από τα συγκροτήματα του Καρέα, του Βύρωνα και της Καισαριανής Αττικής. Τα καλοριφέρ του πρώην δημοτικού σχολείου άναψαν στο φουλ, ενώ στο προαύλιο οργανώθηκαν διάφορα παιχνίδια και δρώμενα. Ο βροχερός καιρός δεν βοήθησε καθόλου, ωστόσο οι φωνές των μικρών προσκόπων αντηχούσαν και στον πάνω και στον κάτω μαχαλά, αφήνοντας ένα χαμόγελο στα πρόσωπα όσων τους άκουγαν και τους συναντούσαν.
Πρόσφατα σχόλια